Sluwe Poëzie

Deze game is een vrije impro, waarbij de spelers de (sluwe) motivatie van hun handelingen uitspreken in de vorm van poëtische fragmenten.

Tijdens het spelen zegt een speler ‘sluwe poëzie’, stapt naar voren of opzij, en brengt zijn stuk. Daarna stapt hij terug en gaat de scène weer verder.

 

(Bedacht en gespeeld door Preparee op het NSK 2019)

Stopcontact

Twee spelers staan in het midden en spelen de scène. Aan weerszijden zit een medespeler op een stoel. De ene mag ‘contact’ en dan moeten de spelers in de scène elkaar fysiek aanraken. Net zo lang tot de andere stoelspeler ‘stop’ zegt. Dan mogen ze elkaar niet meer aanraken (tot er weer ‘contact’ wordt geroepen uiteraard). Eenmaal per scène mag een stoelspeler ‘kortsluiting’ roepen en dat lopen de emoties hoog op.

Origine: Placebo, NSK 2016

Binnentaal

Bij de binnentaal wordt er eerst een korte neutrale scene gespeeld. Daarna wordt de scene nog twee keer gespeeld, waarbij beide keren de emotie, innerlijke gedachtengang of binnentaal van een van de twee spelers te zien is. Hiervoor kan nog gevraagd worden naar een aantal suggesties van wat er is voorgevallen tussen de twee personen of wat het geheim is. Op het laatst kan de neutrale scene nog een keer herhaald worden, waarbij men in gedachten toch de binnentaal meeneemt en de scene een andere lading krijgt.

Binnenwereld

De Binnenwereld is een game waarbij tijdens de scene de binnentaal van een karakter geuit kan worden. De Jonge Woudlopers hebben dit gedaan door een lamp boven iemands hoofd te houden en de rest van het licht uit te laten gaan voor een erg theatraal beeld. Met de lamp boven je hoofd kon je je innerlijke stem geluid geven en eventueel kon een andere speler je nog een verdiepende vraag stellen.

De game is bedacht door de Jonge Woudlopers voor het NTT 2016

ACE

Bij de ace staat er een persoon vooraan en drie personen daarachter. De voorste persoon zal een verhaal vertellen. De achterste plekken staan voor ‘Action’, ‘Color’ en ‘Emotion’. Vanaf deze plek kun je de voorste persoon aftikken en het verhaal overnemen maar dan door juist actie, kleur of emotie toe te voegen afhankelijk van waar de speler vandaan komt. De afgetikte speler neemt de lege plek weer in. Bij actie laat je echt iets gebeuren in het verhaal, terwijl bij kleur juist de tijd stil staat en de sfeer en omgeving omschreven wordt en bij emotie wordt beschreven wat de gevoelens van de personen in het verhaal zijn.

Een plaat en zijn verhaal

De scene zal ingeleid worden door de muzikant die een (deel van) een lied speelt en zingt. Geïnspireerd door dit lied zal er vervolgens een vrije scene gespeeld worden. Om het verhaal mooi rond af te sluiten is het mooi als de muzikant hem ook weer met hetzelfde lied afsluit.

 

Deze game is in 2014 bedacht door Louis Meijer van de Meneertjes voor het Maestro toernooi.

Dood of Verliefd

Twee spelers vragen een locatie voor een scène. Ze spelen daarna een vrije impro van één minuut, waarin we zien of het duo verliefd op elkaar wordt, of elkaar vermoordt.

Deze game is ook bekend als Moord, en eerder als Verliefd in een minuut.

30 Jaar Getrouwd

Twee spelers hebben een ‘lief’ gesprek met elkaar, terwijl de spelers achter hen laten horen, wat de spelers werkelijk van elkaar denken. De hardop gesproken gedachtes worden niet gehoord door de andere spelers, maar voegen wel achtergrondinformatie toe waarop ingespeeld kan worden.

Deze game is ook bekend als Geweten.

Advertentie

Een persoon heeft iets op marktplaats te koop aangeboden. In een interview door een tv programma komen we erachter waarom deze persoon dit verkoopt en welke emotionele band de persoon met dit voorwerp heeft.
(Ingezonden door Papaver.)

Variant: Vraag drie voorwerpen. Laat de spelers drie advertenties oplezen waarin deze voorwerpen te koop worden aangeboden dan wel gevraagd. Geef ook een reden (tkg: wieg, wegens gezinsuitbreiding). Laat het publiek bepalen van welke advertentie ze het achtergrondverhaal willen zien.

Deze game is ook bekend als Marktplaats.

Bankje

Drie spelers zitten naast elkaar op een bankje en vertellen alledrie voor zich uitstarend een verhaal. Een speler kan de vertellende speler onderbreken door op een woord dat valt een associatie te maken en met zijn eigen verhaal verder te gaan. Voorbeeld: speler 1: “En toen heeft mijn vrouw me verlaten en al mijn spullen meegenomen”, speler 2: “Een mijn, ik stapte gewoon op een mijn, maar ik had gelukkig geen kleerscheuren”, speler 3: “Dus ik scheurde haar jurkje van haar lijf…..” enzovoort.

De spelers kunnen overnemen wanneer ze willen, niet noodzakelijk in een volgorde. Het is handig eerst te beginnen met lange bogen, waarbij het overneemprincipe nog niet zo duidelijk is, en vervolgens steeds kortere bogen te maken, toewerkend naar een climax.

Bard

Eén speler vertelt een verhaal door het te zingen met korte rijmen, de overige spelers beelden dit uit. Zij nemen soms het verhaal over. Zo ontstaat een wisselwerking tussen verteller en speler. Veel gebruikte elementen in de verhalen zijn onder andere hoofdstukken en flashbacks.

De Bard is een variant op de game Typewriter, ook bekend als Verhalenverteller.

Brief

Brief

Voorop het toneel zo ver mogelijk uit elkaar worden twee stoelen gezet, waarop twee spelers plaatsnemen. Zij schrijven elkaar gelijktijdig een brief. Daardoor kan heerlijk langs elkaar heen gepraat worden. Bijvoorbeeld de man denkt dat de vrouw van hem houdt, terwijl zij hem schrijft dat zij hem nooit meer wil zien. Spelers langs de kant kunnen Freeze! roepen, waarna een beschreven scène door de briefschrijvers zelf (als zij in die beschreven scène voorkomen) wordt gespeeld. Daarna wordt via Freeze! weer teruggegaan naar de brief.

Variant: De briefschrijvers worden gespeeld door de andere spelers. Nadeel is hierbij, dat je geen reserve spelers meer hebt voor eventuele andere personages.

Climax

Climax

Eerst wordt er een climax gespeeld, vervolgens laten de spelers zien hoe het zover gekomen is. De climax zelf geeft nog weinig van het verhaal weg. Het is eigenlijk alleen het heftige einde van een verhaal. In een aantal scènes krijgen we vervolgens te zien hoe het zo gekomen is. Het is het mooiste als de climax aan het einde van de game weer precies zo gespeeld wordt als aan het begin van de game.

Variatie 1: Als variatie kan deze climax plaatshebben in de vorm van een moord.

Confrontatie

Confrontatie

Twee spelers krijgen een gezamenlijke relatie, of oud conflict en twee (tegengestelde) karakter-eigenschappen. Men zet twee stoelen neer op het toneel. Een ‘talkshow host’ vertelt het publiek over de onzichtbare wand, die tussen de stoelen staat. Om beurten vertellen de twee spelers, hoe het tussen hen ‘fout’ is gegaan. Als de climax in beide verhalen is bereikt, haalt de ‘talkshow host’ de wand weg, en confronteert de twee mensen met elkaar.

Variant: Rijdende Rechter
Je hebt twee partijen die ruzie maken over iets lulligs. Er is een *te* domme presentator en een rechter. Het probleem wordt ingeleid, dat ga je naar het filmpje waarbij de rechter op locatie is en vervolgens wordt er een uitspraak gedaan door de rechter.

Deze game is ook bekend als Het spijt me en Rijdende rechter.

Diapresentatie

Diapresentatie

Een expert vertelt een verhaal aan zijn publiek. Om dat verhaal duidelijker te maken, gebruikt hij enkele plaatjes die door zijn medespelers worden neergezet (Tableau vivant). Via een langgerekt Kli-i-i-i-i-k geeft hij aan, dat de spelers van houding moeten veranderen voor het volgende plaatje. N.B.: tijdens dit klik-zeggen is het mooi, als het licht even uitgaat, of het publiek zijn ogen sluit. Beide vooraf oefenen.

Variant 1: Men kan inzoomen op onderdelen van de dia. De speler om wie het gaat komt dan naar voren en probeert zijn houding nog iets uit te vergroten.

Variant 2: Men kan ook werken met bewegende beelden, die (eventueel versneld) voor- of achteruit gespeeld kunnen worden. In dit geval spreekt men van een Videopresentatie.

Variant 3: Wanneer men naast dia’s en video ook nog geluid maakt van geluidsfragmenten spreekt men van een Multimediapresentatie.

Variant 4: Er zijn twee presentatoren. De andere twee spelers bewegen tot het moment dat Klik gezegd wordt. Dan bevriezen ze hun houding, waarna na een korte toelichting van hun houding de beweging weer mag worden voortgezet tot de volgende klik. Doel is om meer onverwachte dia’s te krijgen. Deze vorm heet ook wel de Bewegende dia.

Droom

Droom

Een speler (de dromer) wordt door zijn medespelers bestookt met geluiden, woorden en beelden. Soms wordt hij ook door hen meegesleept naar werelden die het midden houden tussen werkelijkheid en fantasie.

Dubbel

Dubbel

Twee mensen komen elkaar tegen na elkaar heel lang niet gezien te hebben. Zij praten over het verleden en langzaam wordt duidelijk, waarom ze elkaar zo lang niet gezien hebben. De andere spelers roepen soms Freeze! en spelen dan een scène uit het verleden van de spelers die elkaar ontmoeten. De overgang naar de tegenwoordige tijd wordt zonder Freeze! aangegeven.

N.B. de spelers die elkaar ontmoeten gaan niet af. Het is daarom handig een hoek uit te zoeken vooraan op het toneel, meestal de andere hoek van waar men zit.
N.B. 2: Het is vaak erg handig van tevoren af te spreken wie wie speelt en dit ook aan het publiek te zeggen.

Deze game is ook bekend als Ontmoeting en Verloren vrienden .

Dynamische driehoek

Dynamische driehoek

Drie spelers gaan in een driehoek staan, de driehoek wijst naar het publiek (dus een speler staat voor en de twee anderen meer naar achteren. De speler die vooraan staat begint een verhaal te vertellen dat hij ook uit probeert te beelden. De twee andere spelers imiteren op hetzelfde moment deze bewegingen, inclusief bijbehorende gezichtsuitdrukkingen, etc.

De driehoek blijft altijd in tact, maar kan wel verschuiven. Op een gegeven moment wordt er doorgedraaid: de voorste speler gaat naar rechtsachter (vanuit het publiek gezien), rechtsachter wordt linksachter, en linksachter komt vooraan te staan, en neemt het verhaal over. De voorste speler is dus de verteller en de achterste spelers ondersteunen de verteller in beeld, maar niet in tekst.