Stopcontact

Twee spelers staan in het midden en spelen de scène. Aan weerszijden zit een medespeler op een stoel. De ene mag ‘contact’ en dan moeten de spelers in de scène elkaar fysiek aanraken. Net zo lang tot de andere stoelspeler ‘stop’ zegt. Dan mogen ze elkaar niet meer aanraken (tot er weer ‘contact’ wordt geroepen uiteraard). Eenmaal per scène mag een stoelspeler ‘kortsluiting’ roepen en dat lopen de emoties hoog op.

Origine: Placebo, NSK 2016

Spelhel

De spelhel is een game waarbij één persoon de verteller is, één persoon alle karakters speelt, één persoon alle stemmen doet en één persoon alle voorwerpen speelt.

Bedrijfsdeur

De Bedrijfsdeur is een combinatie tussen de Soap en de Draaideur. Je speelt hierbij zoals in een draaideur steeds met de twee spelers die vooraan staan en er kan door gewisseld worden door een +1, -1 etc. Echter zijn alle scene’s aan elkaar gekoppeld omdat ze bij eenzelfde bedrijf plaatsvinden en dezelfde speler in verschillende scenes toch hetzelfde karakter is.

3-Headed Musical Star

Bij de 3-Headed Musical Star wordt er een musical gespeeld, waarbij iedere keer als er iemand gaat zingen er twee extra hoofden bij poppen en er woord voor woord gezongen wordt. Gezien deze vorm al vrij snel veel spelers benodigt, kun je de spelers van de andere partij vragen mee te helpen.

Binnentaal

Bij de binnentaal wordt er eerst een korte neutrale scene gespeeld. Daarna wordt de scene nog twee keer gespeeld, waarbij beide keren de emotie, innerlijke gedachtengang of binnentaal van een van de twee spelers te zien is. Hiervoor kan nog gevraagd worden naar een aantal suggesties van wat er is voorgevallen tussen de twee personen of wat het geheim is. Op het laatst kan de neutrale scene nog een keer herhaald worden, waarbij men in gedachten toch de binnentaal meeneemt en de scene een andere lading krijgt.

Binnenwereld

De Binnenwereld is een game waarbij tijdens de scene de binnentaal van een karakter geuit kan worden. De Jonge Woudlopers hebben dit gedaan door een lamp boven iemands hoofd te houden en de rest van het licht uit te laten gaan voor een erg theatraal beeld. Met de lamp boven je hoofd kon je je innerlijke stem geluid geven en eventueel kon een andere speler je nog een verdiepende vraag stellen.

De game is bedacht door de Jonge Woudlopers voor het NTT 2016

BLØF of Boeijen

Bij deze game wordt er een scene gespeeld, waarbij er van de kant ‘Boeijen’ of ‘BLØF’ geroepen kan worden. In geval van Boeijen moet er een goed doordachte tekst gezongen worden die alleen totaal niet te verstaan is. In geval van BLØF volgt er een mooi gezongen lied waar alleen niemand iets van begrijpt.

Origine: De Firma, NTT 2016

Characters

In de game Characters wordt gevraagd om een grote locatie waar veel mensen komen. Er worden een aantal scenetjes gespeeld met zoveel mogelijk verschillende karakters die als enige overeenkomst hebben dat ze op dezelfde locatie aanwezig zijn.

De Appelboom

De Appelboom is een waming up oefening die helpt bij het associëren. Hierbij staat de groep in een kring en één persoon gaat in het midden staan. Deze zegt dan ‘Ik ben een appelboom’ en beeldt een boom uit. Een tweede speler komt erbij en zegt ‘ik ben …’ met iets wat hij erbij associeert bijvoorbeeld ‘ik ben een appel’ en beeldt dat vervolgens ook uit. Een derde speler doet hetzelfde en zegt zegt bijvoorbeeld ‘Ik ben een appelplukker’ en beeld dit uit. Degene die de boom uitbeeld zegt ‘Ik ben een appelboom en neem mee de appel’, de appelplukker blijft dan als enige over in het midden en zegt opnieuw ‘Ik ben een appelplukker’, waarna hetzelfde proces van associëren en uitbeelden zich herhaalt.

Dit is een lied

Bij de Dit is een lies wordt er een scene gespeeld waarbij er van de kant, door de spelers zelf of door de rechters,  geroepen kan worden ‘Dit is een Lied’. Op dat moment moet er een lied gezongen worden over wat er op dat moment in de scene gaande was.

Duolala

Bij de Duolala wordt er op elk moment dat er twee spelers op het podium zijn gezongen. Zijn er meer of minder spelers, wordt er gewoon gespeeld.

Achterlijke modeaccesoires

Je start met een neutrale scene. Wanneer je teamgenoten of de rechters het nodig achten, klappen zij en vraag je aan het publiek een achterlijke modeaccessoire. Deze modeaccessoire moet je op dat moment direct verwerken in je scene. Het mooiste is als de accessoire meteen aanwezig is, alsof het de normaalste zaak van de wereld is en het er altijd al geweest is.

Suggesties als roze poedel en watergevende plant, leverden een hilarische scene op.

ACE

Bij de ace staat er een persoon vooraan en drie personen daarachter. De voorste persoon zal een verhaal vertellen. De achterste plekken staan voor ‘Action’, ‘Color’ en ‘Emotion’. Vanaf deze plek kun je de voorste persoon aftikken en het verhaal overnemen maar dan door juist actie, kleur of emotie toe te voegen afhankelijk van waar de speler vandaan komt. De afgetikte speler neemt de lege plek weer in. Bij actie laat je echt iets gebeuren in het verhaal, terwijl bij kleur juist de tijd stil staat en de sfeer en omgeving omschreven wordt en bij emotie wordt beschreven wat de gevoelens van de personen in het verhaal zijn.

De Pannenkoek

Bij de pannenkoek wordt een van de spelers door het publiek verkozen tot ‘de pannenkoek’. Deze persoon zal zelf geen personage spelen in de scene, maar zal ondersteunend zijn aan twee van zijn medespelers: A en B. Met A zal de pannenkoek om de beurt een woord spreken. Met speler B zal de pannenkoek in één stem spreken. Verder is het een vrije impro.

Een plaat en zijn verhaal

De scene zal ingeleid worden door de muzikant die een (deel van) een lied speelt en zingt. Geïnspireerd door dit lied zal er vervolgens een vrije scene gespeeld worden. Om het verhaal mooi rond af te sluiten is het mooi als de muzikant hem ook weer met hetzelfde lied afsluit.

 

Deze game is in 2014 bedacht door Louis Meijer van de Meneertjes voor het Maestro toernooi.

Zitten staan liggen hurken

Zitten staan liggen hurken

Er mag maar één iemand op het podium ZITTEN, één iemand STAAN, etc. De scène wordt interessant als er veel wisselingen zijn en in elk geval even vier spelers tegelijk op het toneel zijn. Let op dat de wisselingen wel logisch zijn in het verhaal. Voer de standen duidelijk uit zodat publiek en spelers goed zien wie welke stand heeft.

NB. Ook als je je verplaatst doe je dit in één van de basishoudingen.

Variatie 1. De zonnebrillengame – Elke speler heeft een zonnebril en in plaats van zitten staan liggen hurken bedenk je vier standen voor de zonnebril. Leuk ’s zomers buiten, leg wel goed uit aan het publiek en zorg dat het geen rotzooi wordt (…).

Lijkt erg veel op Staan-buigen-zitten.

Dood of Verliefd

Twee spelers vragen een locatie voor een scène. Ze spelen daarna een vrije impro van één minuut, waarin we zien of het duo verliefd op elkaar wordt, of elkaar vermoordt.

Deze game is ook bekend als Moord, en eerder als Verliefd in een minuut.

30 Jaar Getrouwd

Twee spelers hebben een ‘lief’ gesprek met elkaar, terwijl de spelers achter hen laten horen, wat de spelers werkelijk van elkaar denken. De hardop gesproken gedachtes worden niet gehoord door de andere spelers, maar voegen wel achtergrondinformatie toe waarop ingespeeld kan worden.

Deze game is ook bekend als Geweten.

’s Werelds slechtste

Aan het publiek wordt een handeling gevraagd die vervolgens op ’s werelds slechtste wijze wordt uitgevoerd (’s werelds slechtste manier om een vis te vangen, om je buurvrouw te vermoorden, om je vriendin te vertellen dat ze een snor heeft etc.), en dat binnen een minuut. De spelers komen om beurten opgerend en het publiek wordt uitgenodigd om hardop mee te tellen. ’s werelds slechtste manier wordt ook wel eens als toegift gespeeld, waarbij de beide teams het gezamenlijk aanpakken.

Zie ook Tien manieren om…

Amazing Discovery

Amazing Discovery

Op de overbekende wijze (“zeg Mike, wat kan ik daar dan mee doééén?”) wordt een product aan de man gebracht. Dit gebeurt in een playbacksetting: twee mensen spelen Mike en de bewonderaar die het product gaat uitproberen, twee anderen zijn hun stemmen. Dit om de nasynchronisatie tot leven te wekken. Het product blijkt eigenlijk niet te werken, maar Mike probeert het toch aan de man te brengen. We zien hoe het mis gaat. Het rare product wordt aan het publiek gevraagd.

Apenkooien

Apenkooi

Het doel van de Apenkooi is om met gebruikmaking van zo veel mogelijk games een verhaal neer te zetten. Door de karakteristieke elementen van verschillende spelstructuren snel naar voren te brengen herkent het publiek telkens weer een nieuwe game. Naast het hilarische effect van de wisselingen biedt het de gelegenheid om de situaties in het verhaal van veel kanten te belichten. Het is een uitdaging om het verhaal simpel genoeg te houden zodat het niet ten onder gaat aan de veelheid van vormen waarin het gepresenteerd wordt.

NB Deze game is evenals de “Multigame” alleen te spelen bij publiek dat bekend is met theatersport. NB2 Deze game dankt zijn naam aan zijn uitermate geschiktheid om de laatste repetitie voor de vakantie gespeeld te worden.

Bak des doods

Dit is een game waar Kattekwoad uit Utrecht de show mee stal op het NSK 2003. Een gegarandeerd succes op demo’s en andere gelegenheden waar je speelt voor een publiek dat je graag in een melige stemming wil krijgen!! 

In feite is dit een “zoveel mogelijk op en af“, alleen dan met een gevaarlijk tintje eraan.

Men zette een bak water neer;
Men steke daar zijn hoofd in;
De andere drie spelers spelen een vrije impro-scène.
Als iemand vermoedt dat de persoon in de bak water dreigt te verdrinken, vindt deze een reden om de scène te verlaten en lost deze de speler in de bak water af. Als deze speler de scène in komt vindt hij óf een reden om te verklaren waarom hij kleddernat de scene in loopt (‘goh, wat regent het buiten!’), óf iedereen negeert dit feit volkomen en doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat er voortdurend druipende mensen de scène in en uit lopen.

  • Pas op als je dit doet in de buitenlucht; je kunt er goed verkouden van worden!
  • Als je deze game speelt, merk je dat je longinhoud kleiner is dan je altijd dacht. Dat is dus op en af rennen als een stel gekken! Meligheid ten top!
  • Leg handdoeken klaar en wees je ervan bewust dat de vloer kleddernat en spekglad gaat worden.

Deze game is in 2016 gespeeld met een bak vanillevla, ook wel ‘De bak des vla’ genoemd. Weet waar u aan begint.
Deze game is in 2016 gespeeld door Impact uit Arnhem met een camera onder de bodem. Het videobeeld van de panikerende drenkeling werd geprojecteerd op een scherm achter de spelers.

Toegevoegd door Loes van Schwung.

Beste manier om…

Beste manier om …

De presentator vraagt aan de hand van een van tevoren opgestelde (maar aan de spelers onbekende) lijst aan alle spelers (beide teams) hun idee te spelen van de beste manier om (bijvoorbeeld) het uit te maken. De spelers, die hierdoor geinspireerd raken spelen een kort stukje (enkele seconden).

Deze game is ook bekend als Slechtste manier om ….

1-2-3

Verdeel de groep in tweetallen. Elk tweetal gaat samen tot drie tellen op de volgende manier: speler A: ‘1’, speler B: ‘2’, A: ‘3’, B: ‘1’, A: ‘2’, B: ‘3’, A: ‘1’, … enz.

Dit zal niet gemakkelijk blijken te zijn, en met de volgende variaties maak je het steeds nog een stapje moeilijker (of juist makkelijker, vraag na afloop van de oefening wat men het moeilijkst en gemakkelijkst vond): op ‘2’ moet diegene in zijn handen klappen, op ‘1’ moet diegene springen, op ‘3’ moet diegene schudden met de kont.

ABC-game

Twee spelers, uit elk team 1, spelen een vrije improvisatie, waarbij de eerste speler een zin begint met de letter A, de tweede met B, de eerste weer met C, enz. Bij de Z hoort het verhaaltje rond te zijn. Bij hapering of de verkeerde letter roept het publiek ‘Dood’, en wordt de speler vervangen door een andere speler uit zijn team. Winnaar is het team met de minste wissels.

Variant 1: men kan ook bij een andere letter beginnen.
Variant 2: men kan ook weer opnieuw beginnen, dwz. alfabet herhalen.

Adoptie

Adoptie

Een speler (het adoptie kind) verlaat de zaal. De andere spelers vragen aan het publiek om twee bekende personen. Daarnaast vragen ze een voorbehoedsmiddel en wat daarmee is misgegaan. Het kind (een volwassene) keert terug bij zijn adoptie ouders. Via verdekt spel proberen ze hem duidelijk te maken, wie zijn echte ouders waren en waarom het misging.

Advertentie

Marktplaats

Een persoon heeft iets op marktplaats te koop aangeboden. In een interview door een tv programma komen we erachter waarom deze persoon dit verkoopt en welke emotionele band de persoon met dit voorwerp heeft.
(Ingezonden door Papaver.)

Variant: Vraag drie voorwerpen. Laat de spelers drie advertenties oplezen waarin deze voorwerpen te koop worden aangeboden dan wel gevraagd. Geef ook een reden (tkg: wieg, wegens gezinsuitbreiding). Laat het publiek bepalen van welke advertentie ze het achtergrondverhaal willen zien.

Deze game is ook bekend als Advertentie.

Anna Maria Koekoek

Anna Maria Koekoek

Speler A staat met zijn rug naar de overige spelers, die alle op een lijn op enige afstand van speler A staan. Het doel van de spelers is om naar speler A toe te lopen zonder dat hij merkt dat ze bewegen. Dit is mogelijk doordat speler A telkens ‘Anna Maria Koekoek’ roept terwijl hij voor zich kijkt (en dus de spelers niet kan zien). Meteen na ‘Koekoek’ draait hij zich om en kijkt of hij iemand ziet bewegen.

Elke speler die door speler A wordt betrapt op bewegen moet terug naar de startlijn. De speler die als eerste speler A kan aanraken, neemt de rol van speler A over en het spel begint opnieuw.

Variatiemogelijkheid: alle spelers, inclusief speler A, kunnen een handicap hebben of een typetje (bijv. oudere van dage, combat-soldaat, aangeschoten roddeltante) spelen.

Associëren

Associëren

Iedereen staat in een kring. De speler die begint zegt een willekeurig woord. De volgende speler zegt direct het eerste woord dat in hem opkomt en zo ga je de kring rond net zolang totdat niemand meer nadenkt over wat hij zegt, maar vrij associeert op hetgeen de speler vóór hem roept.

Ballade

Ballade

Lied in een bepaalde stijl, waarin meestal een heroische gebeurtenis wordt bezongen

Ballet

Ballet

Gedanste vrije improvisatie

Bankje

Bankje

Drie spelers zitten naast elkaar op een bankje en vertellen alledrie voor zich uitstarend een verhaal. Een speler kan de vertellende speler onderbreken door op een woord dat valt een associatie te maken en met zijn eigen verhaal verder te gaan. Voorbeeld: speler 1: “En toen heeft mijn vrouw me verlaten en al mijn spullen meegenomen”, speler 2: “Een mijn, ik stapte gewoon op een mijn, maar ik had gelukkig geen kleerscheuren”, speler 3: “Dus ik scheurde haar jurkje van haar lijf…..” enzovoort.

De spelers kunnen overnemen wanneer ze willen, niet noodzakelijk in een volgorde. Het is handig eerst te beginnen met lange bogen, waarbij het overneemprincipe nog niet zo duidelijk is, en vervolgens steeds kortere bogen te maken, toewerkend naar een climax.

Bard

Typewriter

Eén speler schrijft of vertelt een verhaal, de overige spelers beelden dit uit. Zij nemen soms het verhaal over. Zo ontstaat een wisselwerking tussen verteller en speler. Veel gebruikte elementen in de verhalen zijn onder andere hoofdstukken en flashbacks.

Variant: Wanneer de verteller zijn verhaal zingt in korte rijmende coupletten heet deze vorm De bard.

Big Apple

Musical

Een vrije improvisatie, waarbij af en toe een lied gezongen wordt.

Variant: Metropool/Big Apple
De musical speelt zich af in een grote stad. Gevraagd wordt welk stad dit is of wat voor een soort groepering er zich in deze stad bevindt (bedacht door team Appel tijdens het lustrumtoernooi van Pro Deo).

Deze game is ook bekend als Metropool en Big Apple.

Billy Billy Bop

Billy Billy Bop

Eén speler is hem, de rest staat in een kring om hem heen.

Eerste ronde: De speler in het midden zegt tegen iemand in de kring “Billy Billy Bop” of “Bop” (een van de twee). Wanneer “Billy Billy Bop” wordt gezegd moet degene in de kring eerder “Bop” zeggen dan dat de gene in het midden klaar is met zijn “Billy Billy Bop”. Wanneer “Bop” wordt gezegd mag degene in de kring niets zeggen. Zo gaat degene in het midden door tot dat iemand af is. Degene die af is moet in het midden.

Tweede ronde: Er komen figuren bij. Degene in het midden kan nog steeds “Billy Billy Bop” of “Bop” zeggen, maar kan nu ook een figuur noemen. Aan een figuur dien drie mensen uit de kring mee, degene die door de speler in de kring wordt aan gewezen en de mensen links en rechts van hem. De speler in de kring telt tot vijf. Wanneer het figuur nog niet af is bij vijf, is degene die is aangewezen af (ook al was het de fout van iemand links of recht van hem, je moet immers leren falen 😉 ). Er bestaan vele figuren. Voorbeelden zijn het konijn, de kamikaze piloot, de wasmachine, de James Bond, de Kennedy, Charlie’s Angels, de olifant, de kangaroe, de citruspers, de broodrooster etc. Bij bijvoorbeeld de Kennedy schieten de personen links en rechts de middenste persoon neer, de middenste duikt naar beneden.

Zie ook het stukje over James Bond!

Blues

Blues

Lied in bepaalde muziekstijl (blues), dat vrijwel altijd over een vervelende of droevige gebeurtenis in een mensenleven hoort te gaan.

Boris

Boris

Eén speler (de verdachte) verlaat de zaal. De detective vraagt het publiek om een misdaad, een lokatie en een motief. Dan komt de verdachte terug. Via ondervragen, moet de detective de verdachte duidelijk maken, waar hij van verdacht wordt. Om zijn ondervraging kracht bij te zetten, kan hij de onzichtbare Boris te hulp roepen. De verdachte speelt dan enkele seconden, alsof of hij gemarteld wordt.

Brief

Brief

Voorop het toneel zo ver mogelijk uit elkaar worden twee stoelen gezet, waarop twee spelers plaatsnemen. Zij schrijven elkaar gelijktijdig een brief. Daardoor kan heerlijk langs elkaar heen gepraat worden. Bijvoorbeeld de man denkt dat de vrouw van hem houdt, terwijl zij hem schrijft dat zij hem nooit meer wil zien. Spelers langs de kant kunnen Freeze! roepen, waarna een beschreven scène door de briefschrijvers zelf (als zij in die beschreven scène voorkomen) wordt gespeeld. Daarna wordt via Freeze! weer teruggegaan naar de brief.

Variant: De briefschrijvers worden gespeeld door de andere spelers. Nadeel is hierbij, dat je geen reserve spelers meer hebt voor eventuele andere personages.

Briefjesgame

Briefjesgame

Een vrije improvisatie, waarbij de spelers regelmatig briefjes uit een hoed of mand halen en de tekst daarop direct voorlezen en in de scène verwerken. De teksten zijn van tevoren (bijvoorbeeld in de pauze) door het publiek opgeschreven en bevatten een spreekzin.

Britse opening

Britse opening

In de Britse opening mag pas gepraat worden als alle spelers op het podium staan. In de praktijk betekent dat, dat de spelers een voor een het speelvlak op komen en een handeling inzetten (vraag bijvoorbeeld een locatie). De spelers nemen de tijd om zo een sfeerbeeld op te bouwen, waarin onderlinge contacten gaan ontstaan.

De bedoeling van deze opening is om uit dit stille spel iets te laten ontstaan. Pas dan mag er gepraat worden. Een enorm leerzame opening voor teams die vaak in gebabbel verzanden.

Variant: Franse opening
De Franse opening is ontstaan uit de letterlijke omkering van de Britse opening: je mag pas opkomen als iedereen heeft gepraat. Dit kun je het beste aanpakken door in het begin met alle spelers achter het gordijn te gaan staan. De spelers vormen een familie en het speelvlak voor het gordijn is een bepaalde ruimte in het huis. De spelers bevinden zich aanvankelijk buiten deze ruimte, maar het publiek hoort hen wel praten. In deze gesprekken worden de personages ingezet en het eerste spelaanbod.

Vervolgens kunnen de spelers tijdens de scène de kamer inwandelen en daar iets gaan doen. Hierin kan naar hartelust gevarieerd worden. Spelers kunnen naar binnen en weer naar buiten lopen, het accent van de scène kan zich verplaatsen tussen het speelvlak en achter het gordijn.

Bedacht door team Kaneel tijdens het lustrumtoernooi van Pro Deo.

Deze game is ook bekend als Franse opening.

Bureaucratie

Bureaucratie

Gebaseerd op het verschijnsel bureaucratie, waarbij vaak veel handelingen moeten worden uitgevoerd om een bepaald doel te bereiken.

Er wordt een doelhandeling gevraagd (bv. tandenpoetsen) en één of twee andere handelingen (bv. appels plukken) die schijnbaar niets met de eerste handeling te maken hebben. In de scène die daarop gespeeld wordt blijkt dat de doelhandeling fysiek niet uitgevoerd kan worden zonder de andere handeling(en) eerst uit te voeren. Bijvoorbeeld: er is geen tandpasta en om zelf tandpasta te maken is er appelmoes nodig en moet je dus appels plukken. Het is mooier als er echt een fysieke afhankelijkheid is (dus niet “Hier op het bordje staat dat het moet”).

Afhankelijk van de gewenste lengte van de scène kun je je alleen op de handelingen focussen of er een uitgebreide free impro omheen bouwen.

Voor het eerst gespeeld door Pro Deo Wit op het NSK 2004.

Categorieënspel

Categorieënspel

De presentatie vraagt het publiek om een categorie (bv. automerken) en de spelers (die door de presentatie willekeurig aangewezen worden) roepen een element uit die categorie (Daewoo, Fiat, etc.). Hapert de speler, of zegt hij iets dat al genoemd is, dan roept het publiek dood en is hij of zij simpelweg af.

Choreograaf

Choreograaf

Een speler staat direct op en speelt de choreograaf. Hij of zij pakt de overige drie spelers om en om bij de hand en laat deze eventueel met hulp van het publiek enige artistieke bewegingen maken, een choreografie. Daarna wordt het publiek om een gegeven (emotie, beroep, locatie enz.) gevraagd waarna we een scène zien met dat gegeven én die choreografie. Dit wordt drie keer herhaald met verschillende gegevens.

Belangrijk is dat de choreografie niet te uitgebreid wordt en de spelers met de choreografie contact kunnen maken met elkaar tijdens het spel. Het is dus een soort Drie in de pan, waarbij voor elke scène de bewegingen al gedefinieerd zijn, maar moet steeds andere betekenis aan die bewegingen gegeven worden.

Christmas Carol

Christmas Carol

Hierin gaat een BN-er – gegeven door het publiek – samen met de geest van Kerstfeest terug om te zien hoe hij in het verleden zijn kerst vierde, hoe hij dat in het heden doet, en hoe het in de toekomst zal gaan als hij op deze manier door zal leven.

Climax

Climax

Eerst wordt er een climax gespeeld, vervolgens laten de spelers zien hoe het zover gekomen is. De climax zelf geeft nog weinig van het verhaal weg. Het is eigenlijk alleen het heftige einde van een verhaal. In een aantal scènes krijgen we vervolgens te zien hoe het zo gekomen is. Het is het mooiste als de climax aan het einde van de game weer precies zo gespeeld wordt als aan het begin van de game.

Variatie 1: Als variatie kan deze climax plaatshebben in de vorm van een moord.

Cluedo

Cluedo

Drie spelers verlaten de zaal. De overgebleven speler (eerste speler) vraagt aan het publiek een beroep, lokatie en een moordwapen (willekeurig voorwerp). (De volgorde is alfabetisch.)

Als de gegevens nog een keer (zachtjes) herhaald zijn, komt de tweede speler terug. Via gebaren, geluiden en jabbertalk (nep-praten) probeert de eerste speler de gegevens in de juiste volgorde door te geven. De tweede speler speelt de eerste speler na, en als hij/zij denkt te weten wat het is, geeft hij de eerste speler een hand. Als hij weet wat het moordwapen is, dood hij de eerste speler met dit voorwerp. De eerste speler gaat zitten en de derde speler komt op. Het proces herhaalt zich, tot ook de vierde speler van de derde speler de gegevens heeft gezien.

N.B. de gehele tijdsduur van deze spelvorm is 3 minuten, dan wordt door de rechters afgeblazen.

Variant: Blinde cluedo. Deze gaat net als een gewone cluedo, alleen zijn nu alle spelers nu geblindoekt.

Confrontatie

Confrontatie

Twee spelers krijgen een gezamenlijke relatie, of oud conflict en twee (tegengestelde) karakter-eigenschappen. Men zet twee stoelen neer op het toneel. Een ‘talkshow host’ vertelt het publiek over de onzichtbare wand, die tussen de stoelen staat. Om beurten vertellen de twee spelers, hoe het tussen hen ‘fout’ is gegaan. Als de climax in beide verhalen is bereikt, haalt de ‘talkshow host’ de wand weg, en confronteert de twee mensen met elkaar.

Variant: Rijdende Rechter
Je hebt twee partijen die ruzie maken over iets lulligs. Er is een *te* domme presentator en een rechter. Het probleem wordt ingeleid, dat ga je naar het filmpje waarbij de rechter op locatie is en vervolgens wordt er een uitspraak gedaan door de rechter.

Deze game is ook bekend als Het spijt me en Rijdende rechter.

Cranberrie Plus

Cranberrie Plus

Je vraagt aan het publiek een beperking voor als je met één speler op het speelvlak staat, een beperking voor als je met twee spelers op het speelvlak staat, voor met drie spelers en voor met vier spelers.

Bijvoorbeeld: als er een speler op het toneel staat moet deze op de grond liggen, twee spelers moeten elkaars stemmen doen, bij drie spelers wordt er een liedje gezongen en vier spelers rijmen op elkaar… of wat het publiek maar verzint natuurlijk!

Leuk is het wanneer het aantal op het speelvlak aanwezige spelers naar het einde toe steeds vaker wisselt.

Deze game is bedacht door team Cranberrie op het lustrumtoernooi van Pro Deo in 2003.

Dans op poëzie

Dans op poëzie

Bij deze tamelijk abstracte game is er een dichter die gedurende de scène een (dadaïstisch) gedicht maakt. De overige spelers beelden dit al dansend uit.

Variatie 1. De dansers dichten zelf hun dans aan elkaar

Datingshow

Ken je de spelshow “Op Goed Geluk” nog? Die met Carry Tefsen (oorspronkelijk dan, later presenteerde zo’n kerel het) en zo’n waaier waar achter de heren of dames zaten die de kandidaat dan niet kon zien? Zo ja, of zo nee, de datingshow…

Deze game wordt gespeeld met vier of vijf spelers. Eén speler is de kandidaat die een date zoekt: hij of zij zit vooraan, neus naar het publiek. De drie dates zitten op stoelen erachter, eveneens neus richting publiek. De drie dates vragen vooraf aan het publiek wie of wat ze zijn (bijvoorbeeld een bungeejumper, een indiaan, een travestiet, een gehandicapt konijn, Irene Moors, et cetera). De kandidaat mag daarna, zonder de dates te zien, hen vragen stellen. De dates hinten in hun antwoorden, en in reacties op elkaar, naar wie of wat ze zijn. De kandidaat bepaalt na enige tijd óf hij/zij met iemand op date gaat, en waarom dan.

Zijn er meer dan vier spelers, dan kan de vijfde optreden als showmaster, om zo te zorgen dat de vaart in het spel blijft.

Muzikale variant: De drie kandidaten krijgen een muziekstijl en zingen hun antwoord.

Deze game is ook bekend als Op Goed Geluk.

(zoals gezien bij de Lama’s)

Day after

Day after

Eén speler verlaat de zaal. De tweede speler vraagt aan het publiek een bekende persoon. Dan komt de eerste speler terug en verlaat de tweede speler de zaal. De eerste speler vraagt ook een bekende persoon. De tweede speler keert terug. Daarna begint een scène, waarin twee bekende personen na een wilde nacht naast elkaar wakker worden. Zij weten wie de ander is, maar ze weten niet hun eigen identiteit. Het is de bedoeling om te weten te komen, wie je speelt.

De laatste minuut van…

De laatste minuut van…

GEZIEN BIJ DE LAMA’S

Deze game lijkt op de “Tien manieren om…”. De spelers laten verschillende oplossingen zien voor de laatste minuut van een persoon of gebeurtenis (bv. De laatste minuut van de Titanic). De persoon of gebeurtenis wordt aan het publiek gevraagd.

Detective (film noir)

Een speler gaat de zaal uit. Uit het publiek wordt een motief voor een moord gevraagd en wie de moord begaan heeft. Wie de spelers zijn en wat ze verder met de moord te maken hebben wordt expliciet niet gevraagd.

De eerste speler komt weer de zaal in en zal detective spelen in film noir stijl, dus met veel terzijdes waarin hij even het publiek deelgenoot maakt van zijn gedachtes. De overige spelers worden in de loop van het verhaal geïntroduceerd wanneer nodig. Ook eventueel bewijsmateriaal wordt ter plekke verzonnen en goedgepraat.

Het eventuele doel van de game is dat de detective het motief en de moordenaar raadt.

Deze game is verzonnen door Patio 8.

Diapresentatie

Diapresentatie

Een expert vertelt een verhaal aan zijn publiek. Om dat verhaal duidelijker te maken, gebruikt hij enkele plaatjes die door zijn medespelers worden neergezet (Tableau vivant). Via een langgerekt Kli-i-i-i-i-k geeft hij aan, dat de spelers van houding moeten veranderen voor het volgende plaatje. N.B.: tijdens dit klik-zeggen is het mooi, als het licht even uitgaat, of het publiek zijn ogen sluit. Beide vooraf oefenen.

Variant 1: Men kan inzoomen op onderdelen van de dia. De speler om wie het gaat komt dan naar voren en probeert zijn houding nog iets uit te vergroten.

Variant 2: Men kan ook werken met bewegende beelden, die (eventueel versneld) voor- of achteruit gespeeld kunnen worden. In dit geval spreekt men van een Videopresentatie.

Variant 3: Wanneer men naast dia’s en video ook nog geluid maakt van geluidsfragmenten spreekt men van een Multimediapresentatie.

Variant 4: Er zijn twee presentatoren. De andere twee spelers bewegen tot het moment dat Klik gezegd wordt. Dan bevriezen ze hun houding, waarna na een korte toelichting van hun houding de beweging weer mag worden voortgezet tot de volgende klik. Doel is om meer onverwachte dia’s te krijgen. Deze vorm heet ook wel de Bewegende dia.

Diefje

Diefje

Speler A wordt geblinddoekt en krijgt een krant om mee te slaan. Hij zit in het midden van de kring en bewaakt een aantal voorwerpen (sleutelbos, portemonnee, flesopener etc.). De overige spelers moeten proberen de voorwerpen te stelen zonder geluid te maken. Wanneer speler A iets hoort en vermoedt dat iemand iets probeert te stelen, slaat hij met de krant.

Dierenarts

Dierenarts

De dierenarts verlaat het toneel en hoort niet welke dieren en bijbehorende kwalen de overige spelers krijgen toegewezen. De dierenarts komt terug en ontvangt in zijn praktijk de mensen met dierlijke trekken (en kwalen). Hij moet tijdens het spel erachter komen welke dieren het publiek aan de spelers hebben meegegeven.

Dood op de lijn

Dood op de lijn

Twee spelers van beide teams staan om en om op een lijn. Zij proberen gezamenlijk een verhaal te vertellen. Daarvoor wijst de presentator om beurten een speler aan. Als een speler hapert, of een woord herhaalt, moet het publiek ‘Dood’ roepen (doodroepen vooraf oefenen met het publiek). De dode speler vertrekt en de rest gaat door tot een speler over blijft. Winnaar is degene, die het langst blijft staan.

Variant: De ‘dood’ speler vraagt een voorwerp aan het publiek en vermoordt zichzelf daarmee binnen een minuut.

Doorgedraaid

Doorgedraaid

2 spelers krijgen situatie en relatie. Zodra een van de spelers aan de zijkant een mooie emotie ziet, klapt deze en geeft aan welke emotie nog groter kan. Dan gebeurt er het volgende:
– Degene die de emotie speelde gaat zitten.
– Degene die mee speelde neemt de plek over om de emotie groter te gaan spelen.
– Degene die klapte neemt de resterende positie over.

De laatst uitgevoerde actie wordt nu opnieuw uitgevoerd, maar dan met een sterkere emotie.

Doventolk

Doventolk

Twee spelers hebben een interview of discussie. Een derde speler beeldt dit door middel van zelfverzonnen gebaren (doventaal) uit.

N.B. geef de tolk de tijd om de gesproken tekst uit te beelden. Pas eventueel je snelheid aan.

Drie in de pan

Drie in de pan

Een korte, neutrale scène wordt gespeeld, waarna een (overgebleven) speler Freeze! roept en het publiek vraagt om een emotie. De scène wordt vervolgens herhaald in deze emotie. Er wordt drie keer een emotie gevraagd.

Variant 1: behalve emoties kan men ook filmgenres, muziekgenres of combinaties van deze gegevens aan het publiek vragen. Men spreekt dan ook wel van een Drie-in-de-pan-plus.

Variant 2: Als in plaats van emoties alleen muziekgenres worden gevraagd spreekt men van een Muzikale drie-in-de-pan.

Variant 3: In plaats van emoties vraag je spelvormen. N.B. dit vraagt publiek, dat de spelvormen kent. Uitermate geschikt voor toernooien. Men spreekt hier ook wel over een Multi-game.

Drie in de pan cumulatief

Drie in de pan cumulatief

Twee of drie spelers spelen een korte neutrale scène die daarna drie keer wordt nagespeeld. Het idee is dat de scène ten gevolge van het gevraagde iets verandert.
Net zoals bij de Drie in de pan plus -versie kan de neutrale scène zowel in een emotie worden herhaald als in een tijdperk, muziekgenre, filmgenre of iets anders geks. Echter, bij iedere herhaling worden de vorige gegevens *ook* gespeeld.

Bijvoorbeeld: in de eerste herhaling wordt om een emotie gevraagd, waarop ‘angst’ door het publiek wordt gegeven. Bij de tweede herhaling wordt om een filmgenre gevraagd, het publiek biedt ‘hiphop’. De tweede herhaling wordt dan gespeeld in een ‘angstige hiphop’. Bij de derde herhaling komt er uiteraard nog een gegeven bij.

Drie in de pan plus

Drie in de pan plus

Twee of drie spelers spelen een korte neutrale scène die daarna drie keer wordt nagespeeld. Het idee is dat de scène ten gevolge van het gevraagde iets verandert. Bij de +-versie kan de neutrale scène zowel in een emotie worden herhaald als in een tijdperk, muziekgenre, filmgenre of iets anders geks.

Droom

Droom

Een speler (de dromer) wordt door zijn medespelers bestookt met geluiden, woorden en beelden. Soms wordt hij ook door hen meegesleept naar werelden die het midden houden tussen werkelijkheid en fantasie.

Druppel

Druppel

De druppel is een schitterende game, waarin een scène als volgt wordt opgezet: De eerste speler komt op, en speelt een (incomplete) scene. Daarna wordt de scene opnieuw gedaan, maar nu met twee spelers, enzovoorts, totdat bij vier spelers de scene compleet is.

Let op! Geef als eerste paar spelers goed aan waar openingen liggen, die volgende speler(s) kunnen invullen.

Deze game is bedacht door team Rooibos op het lustrumtoernooi van Pro Deo in 2003.

Deze game is ook bekend als Gestold frituurvet.

Dubbel

Dubbel

Twee mensen komen elkaar tegen na elkaar heel lang niet gezien te hebben. Zij praten over het verleden en langzaam wordt duidelijk, waarom ze elkaar zo lang niet gezien hebben. De andere spelers roepen soms Freeze! en spelen dan een scène uit het verleden van de spelers die elkaar ontmoeten. De overgang naar de tegenwoordige tijd wordt zonder Freeze! aangegeven.

N.B. de spelers die elkaar ontmoeten gaan niet af. Het is daarom handig een hoek uit te zoeken vooraan op het toneel, meestal de andere hoek van waar men zit.
N.B. 2: Het is vaak erg handig van tevoren af te spreken wie wie speelt en dit ook aan het publiek te zeggen.

Deze game is ook bekend als Ontmoeting en Verloren vrienden .

Dubbele dub

Dubbele dub

In een dubbele dub doen twee spelers elkaars stem. De secretaresse doet de stem van de baas en de baas doet de stem van de secretaresse. Dit is technisch een erg moeilijke game, omdat je als speler niet alleen moet opletten wat er voor jou gezegd wordt, maar ook nog eens voor een ander moet praten.

Dit levert vaak voor zowel de spelers als het publiek een uitermate chaotische situatie op. Een derde speler kan opkomen wiens stem gedaan wordt door de vierde speler die dan nog aan de kant zit. Ook de vierde speler kan nog opkomen, wiens stem dan ook gedaan wordt door de derde speler.

Dubben

Dubben

Een speler doet zowel zijn eigen stem, als die van een ander. Deze tweede speler praat zelf helemaal niet. In een gewone dub kan met twee spelers gewerkt worden, al kan er een derde speler opkomen, die dan gewoon zijn eigen stem heeft. Verschil tussen de dub en de playback is dat in de dub de speler die de stemmen doet, zelf ook deelneemt aan de scène.

Variant: Twee spelers spelen, waarbij speler 1 de stem van speler 2 doet, en speler 2 de stem van speler 1. Dit heet Dubbele dub.

Dynamische driehoek

Dynamische driehoek

Drie spelers gaan in een driehoek staan, de driehoek wijst naar het publiek (dus een speler staat voor en de twee anderen meer naar achteren. De speler die vooraan staat begint een verhaal te vertellen dat hij ook uit probeert te beelden. De twee andere spelers imiteren op hetzelfde moment deze bewegingen, inclusief bijbehorende gezichtsuitdrukkingen, etc.

De driehoek blijft altijd in tact, maar kan wel verschuiven. Op een gegeven moment wordt er doorgedraaid: de voorste speler gaat naar rechtsachter (vanuit het publiek gezien), rechtsachter wordt linksachter, en linksachter komt vooraan te staan, en neemt het verhaal over. De voorste speler is dus de verteller en de achterste spelers ondersteunen de verteller in beeld, maar niet in tekst.